Респираторните заболувања можат да ги зафатат дишните патишта, белодробниот паренхим или контролата на дишењето во сон. Клиничката слика варира од повремено свирење до хронична диспнеа и повторувачки инфекции.
Овој преглед е организиран како општа медицинска страница со фокус на клиничката група, типичните заболувања и стандардните патеки на проценка и следење.
Клиничкиот преглед ја дефинира границата на оваа категорија и објаснува кои органи, функции и дијагностички прашања припаѓаат во неа. Делот е организиран како општ медицински преглед, а не како индивидуален план за грижа.
Проценката ги разгледува пушачката изложеност, ризикот од инфекции, физичката толеранција, оксигенацијата, симптомите во сон и моделот на кашлица. Дијагностиката често вклучува преглед, спирометрија, снимање на граден кош, микробиологија и пулмолошки преглед.
Респираторните заболувања можат да ги зафатат дишните патишта, белодробниот паренхим или контролата на дишењето во сон. Клиничката слика варира од повремено свирење до хронична диспнеа и повторувачки инфекции.
Подолу се прикажани репрезентативни заболувања што најчесто се користат за да се објасни оваа клиничка група. Тие не ја исцрпуваат целата диференцијална дијагноза, но добро ги илустрираат главните дијагностички обрасци, типичните симптомски кластери и причините поради кои е потребно следење.
Хронична воспалителна болест на дишните патишта со свирење, кашлица, стегање во градите и варијабилна опструкција. Проценката на Астма најчесто вклучува модел на кашлица, оксигенација, функционален капацитет, снимање и ризик од повторливи егзацербации. Контролата се прилагодува според симптомската стабилност, белодробната функција и потребата од пулмолошко следење. Во рутинската проценка се земаат предвид текот на симптомите, функционалното влијание, ризикот од компликации и потребата од повторни испитувања.
Прогресивна опструктивна белодробна болест со хронична кашлица, искашлување, диспнеа и егзацербации. Проценката на Хронична опструктивна белодробна болест најчесто вклучува модел на кашлица, оксигенација, функционален капацитет, снимање и ризик од повторливи егзацербации. Контролата се прилагодува според симптомската стабилност, белодробната функција и потребата од пулмолошко следење. Долгорочниот преглед обично го следи одговорот на стандардното лекување, појавата на нови знаци и моментот кога е потребно специјалистичко повторно оценување.
Инфекција на белодробниот паренхим со температура, кашлица, искашлување, плеврална болка или диспнеа. Проценката на Пневмонија најчесто вклучува модел на кашлица, оксигенација, функционален капацитет, снимање и ризик од повторливи егзацербации. Контролата се прилагодува според симптомската стабилност, белодробната функција и потребата од пулмолошко следење. Во рутинската проценка се земаат предвид текот на симптомите, функционалното влијание, ризикот од компликации и потребата од повторни испитувања.
Неповратно проширување на бронхите со хронична продуктивна кашлица, инфекции и воспаление на дишните патишта. Проценката на Бронхиектазии најчесто вклучува модел на кашлица, оксигенација, функционален капацитет, снимање и ризик од повторливи егзацербации. Контролата се прилагодува според симптомската стабилност, белодробната функција и потребата од пулмолошко следење. Долгорочниот преглед обично го следи одговорот на стандардното лекување, појавата на нови знаци и моментот кога е потребно специјалистичко повторно оценување.
Група паренхимни белодробни заболувања со сува кашлица, напорна диспнеа и намален белодробен волумен. Проценката на Интерстицијална белодробна болест најчесто вклучува модел на кашлица, оксигенација, функционален капацитет, снимање и ризик од повторливи егзацербации. Контролата се прилагодува според симптомската стабилност, белодробната функција и потребата од пулмолошко следење. Во рутинската проценка се земаат предвид текот на симптомите, функционалното влијание, ризикот од компликации и потребата од повторни испитувања.
Прогресивно лузнење на белодробното ткиво со диспнеа при напор и нарушена гасна размена. Проценката на Пулмонална фиброза најчесто вклучува модел на кашлица, оксигенација, функционален капацитет, снимање и ризик од повторливи егзацербации. Контролата се прилагодува според симптомската стабилност, белодробната функција и потребата од пулмолошко следење. Долгорочниот преглед обично го следи одговорот на стандардното лекување, појавата на нови знаци и моментот кога е потребно специјалистичко повторно оценување.
Хронична продуктивна кашлица, најчесто поврзана со пушење, често во преклоп со ХОББ. Проценката на Хроничен бронхит најчесто вклучува модел на кашлица, оксигенација, функционален капацитет, снимање и ризик од повторливи егзацербации. Контролата се прилагодува според симптомската стабилност, белодробната функција и потребата од пулмолошко следење. Во рутинската проценка се земаат предвид текот на симптомите, функционалното влијание, ризикот од компликации и потребата од повторни испитувања.
Нарушување на дишењето во сон со прекини во протокот на воздух, рчење и дневна поспаност. Проценката на Слип апнеа најчесто вклучува модел на кашлица, оксигенација, функционален капацитет, снимање и ризик од повторливи егзацербации. Контролата се прилагодува според симптомската стабилност, белодробната функција и потребата од пулмолошко следење. Долгорочниот преглед обично го следи одговорот на стандардното лекување, појавата на нови знаци и моментот кога е потребно специјалистичко повторно оценување.
Манифестациите се менуваат според стадиумот на болеста, траењето, придружните заболувања и засегнатиот органски систем. Некои симптоми се интермитентни и неспецифични, а други укажуваат на воспаление, структурно оштетување, хормонално нарушување или прогресија на болеста.
Ризикот ретко се објаснува со една единствена причина. Во клиничка пракса обично се разгледуваат наследна предиспозиција, возраст, изложеност на средински фактори, имунолошка активност, метаболна состојба, лекови и оптовареност со други заболувања.
Дијагностичката проценка најчесто започнува со анамнеза и физикален преглед, а потоа се насочува кон лабораторија, снимање, ендоскопија, микробиологија, патологија или специјализирани тестови. Целта е да се одреди тежината, да се исклучат алтернативни причини и навреме да се препознаат компликациите.
Стандардното лекување зависи од потврдената дијагноза, оптовареноста со симптоми, брзината на прогресија и ризикот од компликации. Вообичаено ги комбинира симптомската контрола, лекувањето насочено кон болеста, превенцијата, рехабилитацијата и планираната повторна проценка.
Лекувањето може да вклучува инхалаторна терапија, пулмонална рехабилитација, прекин на пушење, лекување инфекции, кислородна поддршка, техники за чистење на дишните патишта, вакцинација и третман на воспалителна или фиброзна болест.
Следењето не се темели само на моменталните симптоми. Долгорочната контрола често ги следи објективните маркери, функционалната промена, толеранцијата на терапија, ризикот од рецидив и моментот кога е потребно специјалистичко или итно повторно проценување.
Следењето на респираторните заболувања е насочено кон оксигенација, егзацербации, инфекции, толеранција на напор и навремено пулмолошко упатување.
Поврзаните категории се прикажани таму каде што симптомите, органското зафаќање или дијагностичките патеки често се преклопуваат. Овие врски им помагаат на посетителите да се движат меѓу блиски клинички системи без да се дуплира истата содржина на секоја страница.
Наведените извори служат како општа јавна медицинска основа за описите на заболувањата и за структурата на категориите. Тие се користат за фактичка усогласеност меѓу јазиците, а не како замена за директна клиничка проценка.
Оваа категорија опфаќа состојби на дишните патишта и белите дробови, вклучувајќи астма, хронична опструктивна белодробна болест (ХОББ), пневмонија, бронхиектазии, интерстицијална белодробна болест, пулмонална фиброза, хроничен бронхит и слип апнеа.
Чести симптоми вклучуваат кашлица, свирење, задишување, стегање во градите, повторувачки инфекции на градите и намалена толеранција на напор. Симптомите може да бидат повремени или постојани во зависност од состојбата.
Повикајте итна помош при тешко или ненадејно задишување, болка во градите, модрикави усни, искашлување крв или отежнато дишење што спречува говор. Овие може да укажат на животозагрозувачки проблем и бараат веднаш медицинска помош.